25 Nisan Anzak Günü Degildir.

05 Mayıs 2006 Cuma 7156

Çanakkale savasinda Kara Muharebelerinin basladigi ilk gün 25 Nisan’dir.Anzaklarin bu günde çikartma yaptiklari ve Savunmasiz durumdaki Conkbayiri’nin zirvesine geldikleri dogrudur.


Çanakkale savaşında Kara Muharebelerinin başladığı ilk gün 25 Nisan’dır. Anzakların bu günde çıkartma yaptıkları ve Savunmasız durumdaki Conkbayırı’nın zirvesine geldikleri doğrudur. Eğer Conkbayırı’nı ele geçirselerdi savaşın seyrini de değiştirebilirlerdi. Ancak öyle olmadı. Conkbayırı’nın zirvesine yaklaştıklarında üstlerine aslanlar gibi atlayan bir alay ile karşılaştılar ve kilometrelerce geri püskürtüldüler. 57. Alayın tamamı şehit olmuştu. Ancak onlar şehit olana kadar geçen sürede Conkbayırı Türk askeri ile dolmuştu. Çanakkale savaşlarında her günün, her yerin ayrı bir destanı vardır. İşte kara savaşlarının ilk destanı savaşın ilk günü 57. Alay tarafından Conkbayırı’nda yazılıyordu. Bu yüzden 25 Nisan Anzak günü değil 57. Alay günüdür. İstanbul Büyükşehir Belediyesi Spor Kulübü İzcileri de 57. Alayı unutmaz ve onların anısına her yıl onların yaptıklarını yapar. Günlerce önce 57. Alayın bir zamanlar karargâhı olan alana gelen izciler burada kamp kurarlar. Aynı dedeleri gibi. Asker gibi eğitimler yapar, yürüyüş çalışır, aynı dedeleri gibi. 23 Nisanda resmi geçit düzenler, 24 Nisanda Abidedeki törenlere katılır ve resmi geçitte yürürler. 24 Nisan akşamı bir araya toplanırlar, dedeleri için marşlar söylerler. Otları sımsıkı tutarlar ve bir ağızdan söylerler."Ot değil onlar dedenin saçları" O gece dedesinin dizine koyar gibi koyar başını izciler yatağa. O gece görmek ister onları düşünde. 25 Nisan sabahı kalkarlar, aynı dedelerinin Anzak çıkartmasından dolayı artan top seslerine uyandıkları gibi. Dedelerinin yaptığı gibi asker çorbası içerler, hamur kızartması yerler. Kınalı Hasan gibi hepsi saçlarına kına yakar. Başlarına O döneme ait asker başlığını giyer, eline Türk bayrağını alır ve yürür. Nereden mi? Aynı dedelerinin geçtiği yoldan. 57. Alayın yürüdüğü patikadan. Kuş olurlar patikaları tırmanırken. Adeta uçarcasına yükselirler zirvelere doğru. Zirvede Yenizelanda anıtının etrafından dönerler. Tabii Yenizelandalılar’ın da. O gün Conkbayırı, Yenizelanda anıtı etrafı Türk İzcilerle dolar taşar. Zaten Yenizelanda Başbakanı geçen yıl Çevre ve Orman Bakanımızdan buraların uluslar arası topraklar ilan edilmesini istediğinde de izciler ordaydı. Bu kadar izciyi görünce yutkunarak söylemişti o sözleri. Conkbayırı’ndan inmeye başladıklarında artık dedelerinin şehit oldukları alana girmişlerdir. Uygun adım yürürler. Yürüyüş kararı sayarlar. "Her şey vatan için", Türk öğün, çalış, güven", Her Türk Asker Doğa" Yokuşu iniş kısacık sürmüştür. Oysa tam 10 km yürümüştür küçücük bedenler. Öndekiler sığabildiği kadar doldurur 57. alay şehitliğini. Sonradan gelenler çepeçevre sarar şehitliği. Ve tören başlar. Törenin en güzel yerine gelince izciler zıplayarak bayraklarını sallamaktadır. Kimse onlara bir şey söylememiştir. Bağırarak mehtere eşlik etmektedirler. Binlerce yürek bir ağızdan bağırır ve ellerindeki binlerce bayrak ileri doğru sallanır. Çünkü ağızlardan gökyüzüne tek bir ses çıkmaktadır. "Salla bayrağını düşman üstüne" Tören biter ve kamp alanlarına dönüşe başlanır. Artık ses çıkmamaktadır. İzcilerde sadece düşünceli bir hal vardır. Ve 20 km lik yolun sonunda yoruldum diyen kimseye rastlanmaz. Bir daha, bir daha gelmek üzere söz verir onlar ve ayrılır. İşte Bu yıl da 57. Alay yürüyüşüne 2867 izci katıldı ve "Dedeciğim Ben Geldim" Sloganı ile yürüdü.
Çanakkale 57. Alay yürüyüşü ile ilgili resimler için tıklayınız..

   
   
   
Henüz Yorum Yazılmamış ilk yorumu siz ekleyin!...

Yorum Yaz

Siz de yorum yapın
Adınız
Eposta
Yorumunuz